Het ontstaan van de bond van oud-stoottroepers en stoottroepers
Bij de wapenstilstand op 5 mei 1945 waren zo'n 6.000 Stoters onder de wapenen.
Zij werden voor de keus gesteld:
- ontslag nemen,
- een kort verband tekenen (één jaar), of -een lang verband aangaan (drie jaar) met een mogelijke inzet 'waar ook ter wereld'
als oorlogsvrijwilliger: OVW'er.
Ongeveer 2.000 man nam ontslag, ca. 1.000 man tekende een kort verband en zo'n 3.000 werden OVW'er.
Uit hen werden vier bataljons gevormd, waarvan de eersten al in het najaar van 1945 naar voormalig Nederlands Indië werden uitgezonden.
De Maatschappelijke Dienst Defensie (toen het Ministerie van Oorlog) was nog in opbouw; de Stoters van toen hadden er in ieder geval niet veel fiducie in.
Een paar Stoters die ontslag hadden genomen staken begin 1946 in Cuijk de koppen bij elkaar en kwamen tot de conclusie dat ze iets voor hun maten moesten doen als die uit Indië terug zouden komen.
De Bond Oud-Stoters (BOS) was geboren.
De BOS ontwikkelde zich stormachtig.
Overal in het land werden kringen (afdelingen) opgericht.
Men had zelfs een eigen fulltime professioneel secretariaat aan de Verwerstraat 24 in Den Bosch, van waaruit alle activiteiten werden gecoördineerd.
Deze bereikten een hoogtepunt toen tussen 1948 en 1951 de Indië-bataljons terugkeerden: arbeidsbemiddeling, financiële hulp bij het beginnen van een zaak etc. met als absoluut hoogtepunt de bouw van 279 'BOS'-woningen voor de repatriërende 'Stoters'.
Later toen iedereen zijn plaatsje in de maatschappij had gevonden, liepen de activiteiten wat terug.
Maar wel kwam toen de tweede "S" er bij.
De BOS werd de Bond Oud-Stoottroepers èn Stoottroepers: de BOSS.
De band met het regiment bleek zo goed te zijn dat ook actief dienende Stoters, zowel beroeps als dienstplichtig, lid wilden worden.
Eén van de (unieke) karakteristieken van de BOSS is dat het een z.g. non-categoriale vereniging is.
Anders gezegd: zowel de korporaal als de generaal is lid.
De BOSS is nu een landelijke vereniging met 18 kringen (afdelingen) en heeft om en nabij 3500 leden.
Bij de wapenstilstand op 5 mei 1945 waren zo'n 6.000 Stoters onder de wapenen.
Zij werden voor de keus gesteld:
- ontslag nemen,
- een kort verband tekenen (één jaar), of -een lang verband aangaan (drie jaar) met een mogelijke inzet 'waar ook ter wereld'
als oorlogsvrijwilliger: OVW'er.
Ongeveer 2.000 man nam ontslag, ca. 1.000 man tekende een kort verband en zo'n 3.000 werden OVW'er.
Uit hen werden vier bataljons gevormd, waarvan de eersten al in het najaar van 1945 naar voormalig Nederlands Indië werden uitgezonden.
De Maatschappelijke Dienst Defensie (toen het Ministerie van Oorlog) was nog in opbouw; de Stoters van toen hadden er in ieder geval niet veel fiducie in.
Een paar Stoters die ontslag hadden genomen staken begin 1946 in Cuijk de koppen bij elkaar en kwamen tot de conclusie dat ze iets voor hun maten moesten doen als die uit Indië terug zouden komen.
De Bond Oud-Stoters (BOS) was geboren.
De BOS ontwikkelde zich stormachtig.
Overal in het land werden kringen (afdelingen) opgericht.
Men had zelfs een eigen fulltime professioneel secretariaat aan de Verwerstraat 24 in Den Bosch, van waaruit alle activiteiten werden gecoördineerd.
Deze bereikten een hoogtepunt toen tussen 1948 en 1951 de Indië-bataljons terugkeerden: arbeidsbemiddeling, financiële hulp bij het beginnen van een zaak etc. met als absoluut hoogtepunt de bouw van 279 'BOS'-woningen voor de repatriërende 'Stoters'.
Later toen iedereen zijn plaatsje in de maatschappij had gevonden, liepen de activiteiten wat terug.
Maar wel kwam toen de tweede "S" er bij.
De BOS werd de Bond Oud-Stoottroepers èn Stoottroepers: de BOSS.
De band met het regiment bleek zo goed te zijn dat ook actief dienende Stoters, zowel beroeps als dienstplichtig, lid wilden worden.
Eén van de (unieke) karakteristieken van de BOSS is dat het een z.g. non-categoriale vereniging is.
Anders gezegd: zowel de korporaal als de generaal is lid.
De BOSS is nu een landelijke vereniging met 18 kringen (afdelingen) en heeft om en nabij 3500 leden.
