Niet of nauwelijks opgeleid, met 'geleende' of buitgemaakte wapens, slecht gekleed, vaak op een slof en een schoen of op klompen vochten de 'Stoters-van-het-Eerste-Uur' zij aan zij met de geallieerden zuid van de grote rivieren met als doel de rest van Nederland mee te bevrijden.De Engelsen en Amerikanen keken nog al raar aan tegen dit uit de grond gestampte legertje. Maar wat de Stoters aan opleiding, kleding en bewapening tekort kwamen werd door hun idealisme en hun veel geroemde inzet goed gemaakt.Helaas eist zoiets zijn tol: tussen september '44 en 5 mei '45 sneuvelden meer dan honderd Stoottroepers.
Na mei '45, tijdens de acties in voormalig Nederlands Indië, Nieuw Guinea en in Bosnië, zijn nog vele Stoottroepers gesneuveld. Ieder jaar op de tweede zondag in oktober worden zij te Beneden-Leeuwen op sobere maar indrukwekkende wijze herdacht, waarbij ieder van de 374 gesneuvelde Stoottroepers bij naam wordt genoemd.
Door H.M. de Koningin Beatrix werd op 31 augustus 1982 (de verjaardag van de Moeder van Het Verzet, H.M. Koningin Wilhelmina, en tevens de dag van Het Verzet) het verzetsherdenkingskruis aan het Vaandel van het Regiment gehecht.
Alle voormalige eenheden van de Stoottroepen die in de ruim vijftig jaar zijn ingezet, vormen hechte reünieverbanden en komen jaarlijks bijeen. Daarbij worden de ervaringen opnieuw beleefd, nagepraat over de gezamenlijke ellende, de gesneuvelde makkers, maar ook over de vele momenten van vreugde en de ondervonden kameraadschap.
Het jongste regiment van de Koninklijke Landmacht, het regiment Stoottroepen, werd opgericht op 21 september 1944 in Eindhoven in opdracht van Z.K.H. Prins Bernhard. De wortels van het regiment liggen in de verzetsorganisaties zoals Nederland die kende tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Prins Bernhard gaf verzetsleider "Peter" Borghouts opdracht uit leden van het voormalige verzet, met name uit de Landelijke Knok Ploegen (LKP) militaire eenheden te formeren: Stoottroepen.